Po ogłoszeniu upadłości dłużnika sprawdź obwieszczenie w KRZ i termin zgłoszenia wierzytelności. Co do zasady zgłoszenie kieruje się elektronicznie do syndyka w ciągu 30 dni od obwieszczenia o ogłoszeniu upadłości. Samo posiadanie faktury lub wyroku nie zastępuje zgłoszenia.
Co zrobić krok po kroku?
- Sprawdź właściwą sprawę. Porównaj dane dłużnika, sygnaturę, datę postanowienia i dane syndyka. Nie myl złożenia wniosku z ogłoszeniem upadłości.
- Ustal, czy musisz zgłaszać wierzytelność. Ustawa przewiduje wyjątki, m.in. dla należności ze stosunku pracy oraz określonych wierzytelności zabezpieczonych rzeczowo, uwzględnianych z urzędu. Sprawdź, czy wyjątek obejmuje Twoją należność i czy została prawidłowo ujęta.
- Przygotuj dane i dowody. Ustal kwotę, podstawę należności, odsetki i ewentualne zabezpieczenia. Zbierz np. umowę, faktury, potwierdzenie wykonania usługi i orzeczenia sądowe. Zgłoszenie powinno zawierać informacje wymagane w art. 240 Prawa upadłościowego.
- Złóż zgłoszenie do syndyka. Dla współczesnych postępowań służy do tego KRZ. Nie zastępuj zgłoszenia zwykłym e-mailem. Dla niektórych kategorii wierzycieli ustawa dopuszcza złożenie pisma z pominięciem systemu.
- Zachowaj potwierdzenie i sprawdzaj korespondencję. Reaguj na wezwania oraz sprawdź sposób ujęcia należności. Tryb i terminy ewentualnego zakwestionowania ustaleń zależą od rodzaju postępowania.
Co jeśli minęło 30 dni?
Spóźnienie nie oznacza automatycznie utraty wierzytelności. Może jednak powodować dodatkowe koszty, a późniejsze zgłoszenie nie cofa czynności już przeprowadzonych. Nie zwlekaj z oceną dalszego postępowania.
Gdzie sprawdzić obwieszczenie?
Skorzystaj z Krajowego Rejestru Zadłużonych. W starszych sprawach mogą obowiązywać inne zasady. Wyjaśniamy to w poradniku Gdzie sprawdzić czyjąś upadłość?.
Jeżeli potrzebujesz pomocy z oceną należności i zgłoszeniem, napisz do kancelarii. Przygotuj dane dłużnika i sygnaturę sprawy, jeżeli ją znasz.
Aktualizacja redakcyjna: 10 listopada 2026 r. Podstawa: Prawo upadłościowe, tekst jednolity z 2026 r., art. 51, 216aa, 235-240 i 252. Materiał ma charakter informacyjny; ocenę konkretnej sprawy należy oprzeć na dokumentach i jej okolicznościach.
